
رنجش، مفهومی آشنا برای مشاوران، معلمان و افراد عادی است. رنجش پیامدهای گوناگون فردی و اجتماعی دارد که از عمدهترین آنها خشم و نفرت کینه و انتقامجویی و افترا و گسستن روابط دوستانه است. ما آنقدر در خویشتن غرق میشویم که دیگران را در محیط کمتر میبینیم. فکر، احساسات، منافع شخصی و اجتماعی، شناخت از واقعیات، تربیت گذشته، محیط فرهنگی و اخلاقی که در آن بزرگ شدهایم راههای مختلفی که برای رسیدن به اهدافمان در گذشته داشتهایم در این زمینه حرف اول را میزنند. چرا دیگران را در محیط اجتماعی و خانوادگی کمتر میبینیم. احساسات و عواطف، نیازها و علایق و انگیزههای دیگران اگر در راستای خواستها و نیازهای ما نباشند معمولاً کمتر توجه ما را به خود جلب میکند. به همین جهت است که مذاهب خواستهاند گستره دید ما را بیشتر نموده و از خود فراتر ببرند که بتوانیم با دیگران روابط حسنه و دوستانهای داشته باشیم. زمانی که بهصورت ناعادلانه دیگران باعث رنجش ما میشوند و به حریم شخصی ما تعدی میکنند میتوانیم با انتقام نسبت به آنان خشم و نفرت نشان دهیم و آنان را وادار کنیم که تاوان عمل خود را بپردازند ولی اگر جای انتقام، نفرت و انزجار نسبت به فرد رنجاننده، محبت، خیرخواهی و عشق و دلسوزی را تقدیم او کنیم میتوانیم بگوییم که فرد مورد نظر را بخشیدهایم. از یک طرف از انتقام چشم پوشیدهایم از طرف دیگر جزای بدی را به نیکی دادهایم. عفو و گذشت فواید جسمانی، روانی، اجتماعی و معنوی فراوانی دارد. مثلا تحقیقات نشان دادهاند که بخشش دیگران بر تنظیم فشارخون تاثیر میگذارد. اضطراب و عصبانیت را کاهش میدهد و از اختلافات خانوادگی میکاهد. افراد وقتی دیگران را میبخشند تغییرات زیر در آنها و محیط اطرافشان اتفاق میافتد:
۱) بخشش موجب آرامش فرد و رهایی او از عصبانیت و کینه و تنفر میشود.
۲) بخشیدن موجب تغییرات اساسی در افکار افراد میشود و افکار منفی و تخریبی را به افکار سازنده تبدیل میکند.
۳) بخشش موجب میشود که افراد با کرامت انسانی نسبت به فرد رنجاننده برخورد کنند.
۴) بخشیدن افراد رنجاننده باعث میشود که فرد رنجیده بتواند رابطه صمیمی با دیگران برقرار کند.
۵) بخشیدن یک ارزش اخلاقی است، عشق به دیگران همراه با حفظ حقوق خودتان از لحاظ اخلاقی امری با ارزش است.
روزنامه تهران امروز